சிராஜ் மசூருடனான விசேட நேர்காணல் » Sri Lanka Muslim

சிராஜ் மசூருடனான விசேட நேர்காணல்

siraj

Contributors
author image

நன்றி - அனுப்புனர்

எல்லா சமூகங்களையும் திருப்திப்படுத்தக்கூடிய அரசியல் முறையொன்று தேவையாக உள்ளது
(பிரதித் தவிசாளர் சிறாஜ் மஷ்ஹூர் – நல்லாட்சிக்கான தேசிய முன்னணி )

அரசியலமைப்பு உருவாக்கம், அதன் தாமதம், அதன் உள்ளீடுகள், 20ஆவது அரசியலமைப்பு திருத்தம், வடகிழக்கு இணைப்பு ஆகிய சமகாலத்தின் மிக முக்கிய தலையங்கங்கள் தொடர்பில் அரசியல் விமர்சகரும் நல்லாட்சிக்கான தேசிய முன்னணியின் பிரதித் தவிசாளருமான சகோதரர் சிராஜ் மசூருடன் மீள்பார்வை பத்திரிகைக்கு விரிவானதொரு நேர்காணலை மேற்கொண்டிருந்தோம். அதன் தொகுப்பு இங்கு தரப்படுகின்றது

நேர்காணல்: ஹெட்டி ரம்ஸி


புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்கப்படுவதன் நோக்கங்கள் என்ன?

அரசியலமைப்பு மாற்றத்தினை இரண்டு வகையாக நோக்கலாம். அரசியலமைப்பு மாற்றம் அடிப்படையில் எதற்குச் செய்யப்படுகின்றது என்பது முதலாவது விடயம். அது இனப்பிரச்சினை தீர்வுடன் நேரடியாக தொடர்புபடுத்தப்படுகின்றது. இரண்டாவது, நாட்டின் தற்போதைய அரசியலமைப்பிலுள்ள குறைபாடுகளை நீக்கி புதியதோர் அரசியல் கலாசாரத்திற்கான தீர்வு காணல் என்கின்ற விடயம்.

யாருடைய அபிலாஷைகளை இந்த அரசியலமைப்பு நிறைவுசெய்யப்போகின்றது என்பதே பிரச்சினைக்குரிய விடயம். அது தமிழ் சிங்கள மக்களது பொதுவான இனப்பிரச்சினை பற்றிய பார்வையிலிருந்து வந்தால் அது ஆபத்தானது. இலங்கையில் 4 சமூகங்கள் தங்களை அரசியல் வகையினமாக பிரகடனப்படுத்தியுள்ளன. ஏனைய சிறுபான்மைச் சமூகங்கள் தங்களை அரசியல் ரீதியாக தனித்து அடையாளம் காட்டவில்லை.இந்த அரசியல் ரீதியாக அடையாளம் காட்டிய சமூகங்களினுடைய அபிலாஷைகள் தொடர்பில் யாப்பில் கூடுதல் அவதானம் செலுத்தப்பட வேண்டும். அதேநேரம் சிறுசமூகங்கள் என்கின்ற விடயமும் கவனத்திற்கொள்ளப்பட்ட வேண்டும்.

புதியதொரு யாப்பு எவ்வாறான காரணங்களுக்காக வேண்டி உருவாக்கப்பட வேண்டியுள்ளது?

இந்தியாவை எடுத்துக்கொண்டால் சுதந்திரத்திற்கு பின்னர் அம்பேத்கார் வரைந்த யாப்பு மாத்திரமே அங்கு பல திருத்தங்களுடன் அமுலில் உள்ளது. இலங்கையை பொறுத்தவரையில் சுதந்திர காலப்பகுதியில் பிரித்தானியர் உருவாக்கிய சோல்பரி யாப்பு அமுலில் இருந்தது. சுதந்திரத்திற்கு பின்னர் முதலாம் குடியரசு யாப்பு, இரண்டாம் குடியரசு யாப்பு வரையப்பட்டன.

அந்தந்த கட்சிகள் மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையை பெற்றிருந்தமையே இவ் யாப்புக்கள் உருவாக காரணமாக அமைந்தது. மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மையின் பின்னணியிலேயே இவ்விடயங்களை நிறைவேற்றினார்களே தவிர நாட்டு மக்களின் அபிலாஷைகளை கலந்து பேச வேண்டும் என்ற விடயத்தில் குறைபாடுகள் காணப்பட்டன.

1972ஆம் ஆண்டு யாப்பின் பின்னணியில் முக்கியமாக என்.எம்.பெரேரா, கொல்வின் ஆர்.டி. சில்வா போன்ற முக்கியமான இடதுசாரிகள் இருந்தாலும் கூட பௌத்தத்திற்கு முதன்மை ஸ்தானம் கொடுத்தது போன்ற சர்ச்சைக்குரிய விடயங்கள் இந்த யாப்புக்கூடாக மேழெழுந்தன. 1978 யாப்பும் இனப்பிரச்சினை, ஜேவிபி கிளர்ச்சி போன்ற பின்னணியில் வந்த யாப்பாகவும் ஜேஆரின் தனிப்பட்ட விருப்பங்கள் ஐதேகாவின் நலன்கள் என்கின்ற பார்வையிலேயே இது உருவானது.

தற்போதைய நிலைமை முன்பை விடவும் வித்தியாசமானது. 30 வருட சிவில் யுத்தம் இந்நாட்டில் நடந்து முடிந்துள்ளது. இரண்டு ஜேவிபி கிளர்ச்சிகள் நடந்துள்ளன. சிறுபான்மை சமூகம் என்ற வகையில் முஸ்லிம் சமூகத்தின் அரசியல் அபிலாஷை பற்றிய கவனம் நாட்டில் அதிகரித்துள்ளது. மலையக தமிழர்கள் அரசாங்கத்தின் பங்காளிகளாக வந்து இன்று மலையக தமிழர்களின் பிரச்சினைகள் பார்க்கப்பட வேண்டும் என்ற விடயங்கள் மேலெழுந்துள்ளன. கலாசாரச் சிறுபான்மையினர் என்போர் உதாரணத்திற்கு ஆதிவாசிகள், மேமன்கள், மலாயர்கள், செட்டி போன்றோர் தொடர்பாகவும் விரிவான பார்வை தேவைப்பட்டுள்ளது.

புதிய அரசியலமைப்பு உருவாக்கப் பணிகள் தற்பொழுது எவ்வாறான நிலையிலுள்ளது?

அரசியலமைப்பு மாற்றம் என்பதில் முதலாவது விடயம் அரசியல் விருப்பு என்பது இந்த அரசாங்கத்திடம் காணப்பட வேண்டும். அப்படியொன்று இருப்பதாக தேர்தலின் போது அறிவித்தார்கள். நாட்டின் அரசியல் முறையில் ஒரு மிகப்பெரும் மாற்றம் தேவை என்கின்ற விடயத்தை நாம் அங்கு வலியுறுத்தினோம். ஆனால் முதற்தடவையாக மக்கள் கருத்தரியும் குழுவொன்று நியமிக்கப்பட்டு மக்கள் கருத்துக்கள் நாடளாவிய ரீதியில் திரட்டப்பட்டன. மக்கள் சமர்பித்த விடயங்களில் குறைபாடுகள் உள்ளன.

ஆனால் அச்செயன்முறை நடந்து முடிந்து ஒரு அறிக்கையும் வெளியிடப்பட்டது. அதுவொரு செயற்பாடாக இருக்கும் போது அரசாங்கத்திலுள்ள முக்கியமான கட்சிகள் மற்றும் பாராளுமன்றத்தை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தக்கூடிய குழுக்களை இணைத்து அரசியலமைப்பு வழிப்படுத்தல் குழுவொன்று நியமிக்கப்பட்டது.

அவர்கள் இணைந்து சில விடயங்களை கலந்துரையாடி வருகிறார்கள். ஆனால் கலந்துரையாடப்படுகின்ற விடயங்கள் நாட்டில் பகிரங்க விவாதத்திற்கு வருவதில்லை. பாராளுமன்றத்தில் சில குழுக்கள் நியமிக்கப்பட்டு அதன் அறிக்கைகள் முன்வைக்கப்பட்டதே ஒழிய சர்ச்சைக்குரிய விடயங்கள் தொடர்பாக யாரும் பகிரங்கமாக பேசுகிறார்களில்லை.

அரசியலமைப்பு உருவாக்கத்தில் கலந்துரையாடப்படாத சர்ச்சைக்குரிய விடயங்கள் தொடர்பில் சற்று தெளிவுபடுத்த முடியுமா?

உதாரணத்திற்கு வடகிழக்கு இணைப்பு எனும் பிரச்சினை, ஜனாதிபதியின் அதிகாரத்தை மட்டுப்படுத்துவதன் எல்லை என்ன என்கின்ற விடயம், மாகாணங்களுக்கு அதிகாரங்களை பகிர்தல், ஆட்சி அரசினுடைய தன்மை போன்ற நீண்டகாலமாக விவாதத்திற்கு உட்படுத்தப்பட்டு வந்த விடயங்கள் உள்ளன. இவை தொடர்பாக இவர்கள் மக்களுக்கு பதிலளிக்க கூடிய வகையில் நடந்துகொள்வதில்லை.

அரசாங்கத்தை கொண்டுசெல்லும் போது இவ்விடயங்களை பகிரங்கமாக பேச முடியாது என்றாலும் கூட அச்செயன்முறை முடியும் வரையில் நீண்டு கொண்டு செல்வதா? என்றொரு கேள்வி உள்ளது. அரசினுடைய தன்மை எனும் விடயம் நீண்டகாலமாக விவாதத்திற்கு உட்பட்டு வந்தது. இந்திய இலங்கை ஒப்பந்தமே இலங்கை அரசினுடைய தன்மையில் முதலாவது மாற்றத்தை ஏற்படுத்தியது. முழுமையானதொரு ஒற்றையாட்சியில் இருந்த இலங்கை அரசு முதன்முறையாக ஒரு மாகாண சபை கட்டமைப்பிற்குள் போய் ஏதோ ஒரு வகையில் சமஷ்டி பண்பை எடுத்தது.

அரசியலமைப்பு உருவாக்கம் தாமதமடைவதற்கான காரணங்கள் என்ன?

அதிகாரங்கள் ஓரிடத்தில் குவிவதை விட அதிகாரங்கள் மாகாணங்களுக்கு பகிரப்பட வேண்டும். அதற்கு பின்னால் ஒரு நீண்ட போராட்டம் நடந்துள்ளது. அதுவல்லாமல் வெறுமனே ஒற்றையாட்சி என பேசுவது இன்றைய சூழலில் எவ்வளவு தூரம் பொருத்தமாகின்றது என்கின்ற கேள்வி உள்ளது. இது சிங்கள பௌத்தர்களுக்குரிய நாடு. அவர்களுடைய அபிலாஷைகளுக்குட்பட்டே மற்றதெல்லாம் பார்க்கப்பட வேண்டும் என்கின்ற வாதம் உள்ளது. அப்படியல்லாமல் சிறுபான்மை சமூகத்தின் அபிலாஷைகளும் உள்ளடக்கப்பட வேண்டும் என்கின்ற பார்வையும் உள்ளது. இவ்விரண்டு பார்வைகளுக்கிடையிலேயே நீண்ட காலப்போராட்டம் நடந்து வருகிறது.

பிரதான அரசியல் கட்சிகள் இரண்டும் தீர்க்கமான முடிவுக்கு வருவதில் தயக்கம் காட்டி வருகிறார்கள். அதுவே தீர்வுகளுக்கான தாமதமாக உள்ளது. இலங்கையை பொறுத்தமட்டில் எல்லா சமூகங்களையும் திருப்திப்படுத்தக்கூடிய அரசியல் முறையொன்று தேவையாக உள்ளது. அதைச் செய்வார்களா என்கின்ற சந்தேகம் உள்ளது.

உள்ளுராட்சி சபை வட்டாரப்பிரிப்பில் கொண்டு வந்த சட்டத்தை அதற்கு உதாரணமாக குறிப்பிடலாம். இச்சட்டத்தில் சிறுபான்மை சமூகத்திற்கு பாரபட்சம் இழைக்கப்பட்டுள்ளது. வட்டாரப்பிரிப்பை இன ரீதியாக பிரிக்க வேண்டும் என நான் விவாதிக்கவில்லை. ஆனால் பல பிரதேசங்களிலுள்ள சிறுபான்மை மக்கள் தாம் முன்வைத்த விடயங்கள் கவனத்திற் கொள்ளப்படவில்லை என கவலை தெரிவிக்கிறார்கள். தேர்தல் முறையும் பலத்த விவாதங்களுக்கு உட்படுத்தப்பட்ட பின்னரே உள்ளுராட்சி தேர்தலில் அது பரீட்சார்த்தமாக முன்வைக்கப்பட்டுள்ளது.

கலப்பு தேர்தல் முறைக்கு நாம் செல்வதாக இருந்தால் அது ஜேர்மன், நியூசிலாந்து என பல நாடுகளை உதாரணத்திற்கு எடுக்கப்பட்டாலும் அந்தந்த நாடுகளுக்குரிய தனித்துவமான விடயங்களும் உள்ளன. இலங்கைக்கான விடயம் என்ன என்பதை தீர்மானிப்பதற்குரிய உரையாடலுக்கான வாய்ப்புகள் இன்னும் அகலத் திறக்கப்படவில்லை.

புதிய அரசியலமைப்பு பணிகள் நிறைவு பெற எவ்வளவு காலம் எடுக்கும்?

பல சந்தர்ப்பங்களில் இது அவசரமாக கொண்டு வரப்பட்டு நிறைவேற்றப்படும் என சொல்லப்பட்டு வந்தது. பொது எதிரணி தற்பொழுது சில விடயங்களை சவாலுக்குட்படுத்தியுள்ளது. குறிப்பாக அஸ்கிரிய போன்ற பௌத்த பீடங்களால் வந்துள்ள நெருக்கடிகள், அதில் ஒரு பிரதிபலிப்பாக சம்பந்தன் அவர்களை சந்திந்துள்ளதையும் நாம் அவதானித்தோம். இப்படி வேறு வகையான அழுத்தங்கள் வந்துகொண்டுள்ளது. அதனால் இது இழுத்தடிக்கப்படுவதற்கான வாய்ப்புள்ளது. என்றாலும் சில நேரம் வேகம் வேகமாக கொண்டு வந்து நிறைவேற்றக்கூடிய சாத்தியங்களும் உள்ளன.

இந்த நிச்சயமின்மை அரசியலில் தொடர்ந்துகொண்டேயுள்ளது. 2020இல் அடுத்த பாராளுமன்றத் தேர்தல் இடம்பெற முன்னர் எப்படியாவது இதை நிறைவேற்ற வேண்டும் என்பதில் அரசாங்கம் அக்கறையுடன் உள்ளது. என்னென்ன திருத்தங்கள் வரப்போகிறது என்பதில் சிக்கல் உள்ளது. மூன்றில் இரண்டு பெரும்பான்மை பெற முடியுமான சாத்தியங்கள் அரசுக்கு உள்ளது.

இந்த அரசியலமைப்பை வரைவதில் டாக்டர் ஜயம்பதி விக்ரமரத்ன தலைமையில் குழுவுள்ளது. அவர் அரசியலமைப்பு துறையை சேர்ந்தவர். இடதுசாரி போக்குடையவர் என்பதால் அவர் சில விடயங்களை செய்வார் என்ற நம்பிக்கை இருந்தாலும் அவரை மீறியே இந்த அரசியல் தீர்மானங்கள் எடுக்கப்படுகிறது.

அண்மைக்காலமாக வடகிழக்கு இணைப்பு குறித்த பேச்சுக்கள் அரசியல் மேடைகளில் முன்வைக்கப்பட்டு வருவதை காண முடிகின்றது. வடகிழக்கு இணைப்பு குறித்த உங்களது நிலைப்பாடுகள் என்ன?

வடக்கும் கிழக்கும் வரலாற்றில் ஒருபோதும் இணைந்திருந்த சரித்திரங்கள் கிடையாது. இலங்கை மன்னராட்சி முறையின் கீழ் இருந்தது. முழு இலங்கைத் தீவும் ஒரு ஆட்சி முறைக்கு வரவில்லை. 1815இல் பிரித்தானியர் கண்டி இராச்சியத்தை கைப்பற்றியதன் பின்னரே முழு இலங்கையும் ஒரு நிர்வாகத்தின் கீழ் கொண்டு வரப்பட்டது. யாழ்ப்பாண இராச்சியம், நல்லூர் இராசதானி என்றெல்லாம் பேசினாலும் அது கிழக்கு மாகாணத்துடன் இணைந்த வரலாறுகள் இல்லை.

கிழக்கு மாகாணம் கண்டி இராச்சியத்திற்கு உட்பட்டிருந்தது. தாயகக் கோட்பாடு எனப் பேசுகின்ற, வடக்கும் கிழக்கும் இணைந்த தமிழர் தாயகம் என்ற வாதத்தை கொண்டு வருகிறார்கள். அது நிராகரிக்கப்பட வேண்டிய விடயம். ஏனெனில் கிழக்கு மாகாணம் என்பது தமிழர்கள், முஸ்லிம்கள், சிங்களவர்கள் இணைந்து வாழ்ந்ததொரு பிரதேசம். தமிழ் பேசும் தாயகம் எனப் பேசினால் கூட பிரச்சினையுள்ளது. கிழக்கு மாகாணத்தில் குடியேற்றங்கள் நடந்துள்ளது அதை நான் மறுக்கவில்லை. ஆனால் சிங்களவர்கள் கிழக்கு மாகாணத்தில் அறவே வாழவில்லை எனக்கூற முடியாது. 1981 கணக்கெடுப்பின் படி, கிழக்கு மாகாணத்தில் சிங்களவர்களின் விகிதாசாரம் 4 வீதமாகும்.

ஆகவே இந்திய இலங்கை ஒப்பந்தம் யாருடனும் கலந்தாலோசிக்காமல் செய்யப்பட்டதொரு முடிவே வடக்கு கிழக்கு இணைப்பு. இதுவு கூட தற்காலிய இணைப்பாகவும் மீண்டும் வாக்கெடுப்புக்கு விடுவதாகவுமே குறிப்பிடப்பட்டது. ஆனாலும் ஜனாதிபதிகள் அதனை திரும்பத் திரும்ப நீடித்துச் சென்றார்கள். ஏன் இரு மாகாணங்களும் இணைந்திருக்க வேண்டும் என்பதற்கான தர்க்க நியாயங்கள் பலமில்லை. ஏனெனில் தாயகம் என்ற கோட்பாட்டிற்கு மாத்திரம் அதை பேச முடியாது. தமிழர்களும் முஸ்லிம்களும் அங்கு பாரம்பரியமாக வாழ்ந்துள்ளார்கள். அது இன்னொரு மாகாண ஆட்சிமுறைக்குள் இருக்கும் போது முஸ்லிம்கள் ஏன் இனைக்கப்பட்ட மாகாண சபைக்குள் சிறுபான்மையாக வாழ வேண்டும்.

தற்பொழுது கிழக்கு மாகாணத்தில் 40 வீதமாக இருக்கும் சமூகம் ஏன் இணைந்த வடகிழக்கில் 18 வீதமாக இருக்க வேண்டும். இனைப்பு என்பது அரசியல் கோரிக்கையே தவிர அது எங்கும் விரிவான விவாதத்திற்கு உட்படுத்தப்படவில்லை, ஆயுதப்போராட்டம் நடந்த பின்னணியிலேயே இக்கோட்பாடு முன்வைக்கப்பட்டது. நிபந்தனையுடன் இதை ஆதரிக்கலாம் என்ற கருத்துப்போக்கில் மர்ஹூம் அஷ்ரப் அவர்கள் இருந்தார்கள். ஆயதப்போராட்டம் இருந்தது. தமிழர்களுடைய அபிலாஷைகளுக்கு முஸ்லிம்கள் குறுக்காக இருக்கிறார்கள் என்கின்ற தர்மசங்கடத்துக்கு அவர் ஆளாக்கப்பட்டார். இது என்னவென அறியாமல் நிலத்தொடர்பற்ற மாகாணசபை என்கின்ற கருத்தை முன்வைத்தார். இனைந்தால் தான் தமிழர்களுக்கு நியாயம் கிடைக்கும் என்கின்ற விடயங்கள் தாண்டிப்போயுள்ளது.

20ஆவது அரசியலமைப்பு திருத்தம் கொண்டுவரப்பட்டதன் பின்னணி குறித்து சற்று தெளிவுபடுத்த முடியுமா?

ஒரு மாகாண சபையுடைய ஆயுட்காலம் 5 வருடங்களாகும். அதை நீடிப்பதாக இருந்தால் மக்களுடைய அங்கீகாரம் தேவை. அதை பாராளுமன்றம் கையில் எடுக்க முடியாது. எல்லாத் தேர்தல்களையும் ஒரே நேரத்தில் நடத்த வேண்டும் என்ற காரணத்தை காட்டி சில மாகாண சபைகளின் ஆயுட்காலத்தை கூட்டுகிறார்கள். தற்பொழுது கிழக்கு மாகாண சபையின் காலம் முடிகிறது. ஊவா மாகாண சபை கலைக்கப்படும் போதே எல்லா தேர்தல்களும் நடாத்தப்படும் எனக்கூறினார்கள். தற்பொழுது ஒரு வருடத்திற்குள் நடாத்துவதாக கூறுகிறார்கள்.

இவ்வாறு கால நீடிப்பு விடயத்தில் பாராளுமன்றம் தீர்மானம் எடுப்பது பிழையானது. பாராளுமன்றில் மூன்றில் இரண்டு எடுத்தாலும் இது சர்வஜன வாக்கெடுப்புக்கு விடப்பட வேண்டும் என்றே வழக்கு தாக்கல் செய்யப்பட்டுள்ளது. தேர்தல்களை ஒன்றாக நடாத்துவதற்கு சில மாகாண சபைகளின் காலத்தை நீடிப்புச் செய்து தானா நடாத்த வேண்டும். தற்போதுள்ள சட்டத்தின் படி ஒரு மாகாண சபையின் காலத்திற்கு முன்னர் அதை கலைப்பதாக இருந்தால் முதலமைச்சரின் அனுமதியுடன் ஆளுநருக்கு கலைக்கலாம்.

திரும்பவும் பாராளுமன்றத்திற்கு மாகாண சபையில் தலையிடும் அதிகாரம் வழங்கப்பட்டுள்ளது. முன்னர் முதலமைச்சரின் அங்கீகாரம் என்கின்ற விடயம் காணப்பட்டது. தற்போது அது பாராளுமன்றத்திற்கு வழங்கப்படுகிறது. இது அதிகாரப் பகிர்வுக்கு எதிரானதொரு விடயம். வடமாகாணத்தில் இத்திருத்தம் நிராகரிக்கப்பட்டது. கிழக்கில் இது நிறைவேற்றப்பட்டுள்ளது. தந்த அதிகாரங்கள் பறித்தெடுக்கப்படாமல் இருந்தால் அதற்கு நாம் ஆதரிப்போம் என்ற மயக்கமான தீர்மானத்தை நிறைவேற்றியுள்ளார்கள்.

ஆளும் கட்சியினுடைய சில அரசியல் தேவைகளுக்காகவே 20ஆம் திருத்தம் கொண்டு வரப்பட்டுள்ளது. அதன் நோக்கமே பிழையானது. ஏற்கனவே மாகாணங்கள் இன்னின்ன காரணங்களுக்காக கலைக்கலாம் எனக் கூறப்பட்டுள்ளது. இதுவல்லாத காரணங்களுக்காகவும் மாகாண சபைகள் கலைக்கப்படலாம் எனவும் இத்திருத்தில் சொல்லப்பட்டுள்ளன. இதுவல்லாத காரணங்கள் என்றால் என்ன? அவை தெளிவுபடுத்தப்பட வேண்டும்.

Web Design by The Design Lanka