விம்மி விம்மி அழுத தலைவர் மர்ஹூம் அஷ்ரஃப் (அரசியலில் யுகம் கண்ட உண்மைகள் பாகம் – 01) - Sri Lanka Muslim

விம்மி விம்மி அழுத தலைவர் மர்ஹூம் அஷ்ரஃப் (அரசியலில் யுகம் கண்ட உண்மைகள் பாகம் – 01)

Contributors

பாராளுமன்ற உறுப்பினர் -எச்.எம்.எம். ஹரீஸ் எம்பி-யினால் எடுதப்படும் தொடர் கட்டுரை
-எச்.எம்.எம். ஹரீஸ் எம்பி-

எனக்கு சுமார் எட்டு அல்லது ஒன்பது வயதிருக்கும் என நினைக்கிறேன். அது 1979 – 1980 காலப்பகுதியாகும். கல்முனை அம்மன் கோயில் வீதியில் எங்கள் வீட்டுக்கு எதிர் வீடாக தலைவர் மர்ஹூம் எம்.எச்.எம். அஷ்ரஃப் அவர்களின் வீடு அமைந்திருந்தது.

 

நான் சிறுவனாக இருந்த காலம் என்பதால் முதல் முறையாக தெம்பிலி நிறம் கொண்ட வொக்வேஜன் (Volkswagen) காரில் அதே வீதியில் ஓட்டிச்செல்வார். அதன் ஓசையும் சற்று வித்தியாசமானது. அந்த கார் வீதியில் செல்லும் போது என் மனதை அதன்பால் ஈர்த்தது. இதன் காரணமாக எனது வாப்பாவிடம் தலைவர் பற்றிக் கூறினேன்.

 

வாப்பாவின் நெருங்கிய உறவினர் என்ற அடிப்படையில் தலைவர் அஷ்ரஃப் அவர்களை வீட்டுக்குச் சென்று பார்க்கவேண்டும் என்ற அவா அதிகமாக இருந்தது. இதனால் குடும்பத்துடன் வீட்டுக்குச் சென்று சந்தித்த பொழுது அவருடைய தோற்றம் எனது மனதில் ஒரு திரைப்பட கதாநாயகனால் ஒரு ரசிகன் எவ்வாறு ஈர்க்கப்படுவானோ அதுபோல அவர் தோற்றத்தால் கவரப்பட்டேன்.

 

தலைவரின் உடை, நடை, மொழி, குடியிருந்த வீடு, கார் என்பன வித்தியாசமான அடிப்படையில் என்னை ஈர்ப்பில் அதிகரித்தது. எனவே அன்றைய தினத்திலிருந்து அவர் மீதான தேடல் அதிகரித்தது. இதுபற்றி எனது வாப்பாவிடம் கதைத்தபோது வாப்பாவின் நெருங்கிய உறவினர் என்பதால் தனிப்பட்ட அவருடைய வாழ்க்கை முறை திருமணம் ,குடும்பம் என்பன பற்றி மிகவும் நன்றாக அறிந்ததுடன் அவரின் அரசியல் பற்றிக் கூறியது நன்றாக எனக்கு ஞாபகம் இருக்கிறது.

 

அந்தக் கால கட்டத்தில் கல்முனை பாராளுமன்ற உறுப்பினராக ஏ.ஆர். மன்சூர் இருந்தார். நான் அப்பொழுது வாப்பாவிடம் கேட்டேன் ஏன் மன்சூரை விட அஷ்ரஃப் எம்பியாக வரவில்லை என்று அதற்கு வாப்பா 1977ல் பொதுத்தேர்தலில் அஷ்ரஃப் அவர்கள் தேர்தலில் போட்டியிடவில்லை. அவர் சம்சுதீன் அப்புக்காத்துக்கு ஆதரவாக இருந்தார்.

 

1970 காலப்பகுதியிலிருந்து தமிழ், முஸ்லிம் ஒற்றுமையைக் கருத்திற்கொன்டு தந்தை செல்வநாயகத்தின் அரசியலில் ஈடுபாடு கொன்டிருந்தார் தலைவர் அவர்கள். தந்தை செல்வநாயகத்தின் மறைவுக்குப் பின்பு தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியுடன் நெருங்கிய உறவினை ஏற்படுத்திக் கொணடு தமிழ் முஸ்லிம் அரசியலுக்காக பிரச்சாரம் செய்து கொண்டிருந்தார்.

 

எந்தளவுக்கென்றால் 1976 இல் திருமலை (திருகோணமலை) மகாநாட்டில் தலைவர் அவர்கள் உருக்கமான உரையொன்றினை ஆற்றினார். அதில் ‘அண்ணன் அமிர்தலிங்கம் தமிழீழத்தை பெற்றுத்தராவிட்டால் தம்பி அஷ்ரஃப் தமிழீழத்தைப் பெற்றுத்தருவார்’ என்று கூறினார். இதனைத் தொடர்ந்து தமிழ், முஸ்லிம் உறவு கடும் இறுக்கமடைந்தது.
கிழக்கில் உள்ள முஸ்லிம் புத்திஜீவிகள் ஒன்றிணைந்து முஸ்லிம் ஐக்கிய முன்னணி ஸ்தாபனத்தை உருவாக்கி தலைவர் அவர்கள் அதனுடன் இணைந்து செயற்பட்டு இம்முன்னணிக்கும் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணிக்கும் இடையில் ஓர் உடன்படிக்கை ஏற்பட்டது. 1977 இல் தேர்தல் உடன்பாடு ஏற்பட்டு சட்டத்தரணி சம்சுதீன் களமிறக்கப்பட்டார். அவரின் வெற்றிக்காக தலைவர் அவர்கள் இரவும் பகலும் கடுமையாக உழைத்தார்.

 

இருந்தும் சட்டத்தரணி சம்சுதீன் ஐக்கிய தேசிய கட்சி வேட்பாளர் ஏ.ஆர். மன்சூர் அவர்களிடம் தோல்வியுற்றார். இதன் பின்பு தலைவர் குறிப்பாக அரசியலில் இருந்து கொண்டு தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியை மிகக் கவனமாக அவதானித்துக் கொண்டு உள்ளுர் பொதுச்சேவைகளில் கவனம் செலுத்தினார்.
அதில் முக்கியமாக தற்போதைய கல்முனை பொதுநூல் நிலையத்துக்கு இடப்பக்கமாகவிருக்கும் பஸ் தரிப்பு நிலையத்தில் பெரிய பூங்கா ஒன்றினை அமைத்து திறந்து வைத்தார். இஸ்லாமாபாத் நகர் உருவாக்கத்தில் வீடுகளை அமைப்பதற்கும் அல்-ஹாமியா அரபுக் கல்லூரி வளர்ச்சிக்கு அதன் நன்கொடை நில உறுதிகள் அனைத்தையும் எழுதிக்கொடுத்தார்.

 

இதைவிட மிக முக்கியமான விடயமாக கல்முனைக்குடி பெரிய பள்ளிவாசலுக்குச் சொந்தமான நூறு ஏக்கருக்கு மேற்பட்ட காணிகளை தனியார்கள் அபகரித்து இருந்தார்கள். எனது வாப்பா அல்-ஹாஜ் ஹபீப் முஹம்மட் அவர்கள் பள்ளிவாசலின் தலைவராக பொறுப்பேற்றபோது இக்காணிகளை மீட்பதற்கு பல கடும் சிரமங்களுக்கு உள்ளானபோது தலைவர் அவர்கள் எங்கள் வீடு தேடிவந்து இக்காணிகளை மீட்டுத்தருகிறேன் என்று வாக்குறுதியளித்து அந்த நிமிடத்திலிருந்து களத்தில் இறங்கினார்.

 

 
எனக்கு நன்றாக ஞாபகமிருக்கிறது தட்டெழுத்தாளரை மட்டக்களப்பிலிருந்து இரவோடு இரவாக அழைத்து வந்து காலையில் நீதிமன்றத்தில் வழக்குத்தாக்கல் செய்து வாதாடி இடைக்கால உத்தரவை பெற்றுத்தந்தது மட்டுமல்லாது இறுதித் தீர்ப்பையும் பெற்றுத்தந்து எனது தந்தையையும் பொலிஸ் பொறுப்பதிகாரிகளையும் அவ்விடத்துக்கு கொண்டு சென்று அவர்களை விரட்டியடித்து அக்காணிகளை பெற்றுத்தந்ததையும் என்னால் மறக்க முடியாது.

 

 

இது இப்படியிருக்க 1982 இல் மாவட்ட அபிவிருத்தி சபை வந்தபோது தமிழர் விடுதலை கூட்டணியினர் (TULF)தலைவர் அஷ்ரஃப் அவர்களிடம் இருந்த உடன்பாட்டினையும் உறவினையும் முறித்துக்கொண்டு அத்தேர்தலில் களமிறங்கினர். இந்நிகழ்வு தலைவர் அவர்களுக்கு மிகுந்த மனவேதனையையும் அதிருப்தியையும் ஏற்படுத்தியது. இருந்தும் தலைவர் அவர்கள் தொடர்ந்தும் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியினருடன் இருந்த உறவை பேணி வந்தார்.

 

 

தமிழ் மக்களது உறவிலும் நெருக்கத்துடன் காணப்பட்டார். ஏனெனில் அவரும் நாங்களும் இருந்த சுற்றுச்சூழலில் தமிழ் மக்கள் கூடுதலாக வாழ்ந்து வந்தனர். தலைவர் அவர்களின் வீட்டுக்கு முன்னால் இருந்த அம்மன் கோயிலுக்கு மதிப்பளிப்பதும் உதவி புரிவதுமாகவிருந்து வந்தார் என்பதை நான் நன்கு அறிவேன். தலைவருடைய நண்பர் சட்டத்தரணி சிவபாலன் இறந்த போது கல்முனையில் சுமுஆ வீதியிலுள்ள அவரது வீட்டில் மரணச்சடங்கில் தலைவர் அவர்கள் விம்மி விம்மி அழுதது அவருக்கும் தமிழ் சகோதரர்களுக்கும் இடையிலுள்ள உறவைப்பற்றி என்னை ஆழமாக சிந்திக்கவைத்தது.

 

 

இவ்வாறு தமிழ் முஸ்லிம் உறவிருக்க திடீரென்று ஒருநாள் அம்மன் கோயில் வீட்டுக்கு அருகில் பெரும் சத்தம் கேட்டது. அப்போது நான் வீட்டுக்கு வெளியில் ஓடினேன். தலைவரின் வீட்டுக்கு முன்னால் இளைஞர்களும்இ பெரியோர்களும் பெரும் சத்தத்துடன் காரசாரமாக விவாதித்துக் கொண்டிருப்பதை அவதானித்து தலைவரின் வீட்டுக்கு அருகில் சென்று ஜன்னல் வழியாக எட்டிப்பார்த்தேன்.

 

வீட்டின் மண்டபத்துக்குள் தலைவருடன் அமிர்தலிங்கம் ஐயா அவர்களும் எனக்கு அடையாளம் தெரியாத பலரும் அமர்ந்திருந்தனர். ஏனையவர்கள் தமிழ் தலைவர்களாக இருக்கலாம் என எண்ணிக்கொண்டேன். அவர்கள் தலைவர் அஷ்ரஃப் அவர்களிடம் கதைத்துக் கொண்டிருப்பதை அவதானித்தேன்.

 

 

அதில் வட-கிழக்கு பிரச்சினை பற்றி விவாதிக்கப்பட்டது. அதிலிருந்த தமிழ்த் தலைவர்கள் வட-கிழக்கு பிரதேசத்தில் வாழும் மக்களை தமிழ் பேசும் மக்கள் என்று அழைத்தனர். வடக்கும் கிழக்கும் இணைக்கப்பட்டு ஒரு மாகாணமாக அமைக்கப்பட வேண்டும் என்றும் மாகாணத்தில் சமஷ்டி ஆட்சி முறைமை போன்ற முக்கிய விடயங்கள் ஆராயப்பட்டதையும் நான் உன்னிப்பாக அவதானித்தேன்.

 

 

தலைவர் அவர்கள் கிழக்கு மாகாணம் வடக்குடன் இணையும்போது முஸ்லிம்களின் அரசியல் நிலை என்ன என்று வினவினார். குறிப்பாக கிழக்கு மாகாணத்தில் இருக்கும் 33மூ முஸ்லிம்களின் அரசியல் நிர்வாக உத்தரவாத்ததுக்கு எதை முன்வைக்கப்போகின்றீர்கள் என்று கேட்டதற்கு தமிழ் தலைவர்கள் மழுப்பலாக பதிலளித்தபோது தலைவர் முகம் சிவந்தது.

 

 

கிழக்கு மாகாண முஸ்லிம் மக்களுக்கு ஒன்றிணைக்கப்பட்ட ஆட்சியின் கீழ் வாழ்வது சாத்தியமற்றது என்று கூறி முஸ்லிம்களுக்கு தனியான நிர்வாகக்கட்டமைப்பு வேண்டும் என்ற கருத்தை முன்வைத்தார். தமிழ் பேசும் மக்கள் எனும் கருத்தினை புறக்கணித்து முஸ்லிம்கள் தனியான இனம் என அடையாளப்படுத்த கோரியபோது தமிழ் தலைவர்கள் காரசாரமாக பேசியதுடன் வெளியில் நின்ற இளைஞர்களும் சத்தம் போட்டுக்கொண்டு நின்றது எனக்கு நன்றாக ஞாபகமிருக்கிறது.

 

 

இதனைத்தொடர்ந்து தலைவர் அவர்கள் இப்பேச்சுவார்த்தையில் முஸ்லிம்களுக்கு சரியான உத்தரவாதம் அளிக்கப்படாததால் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டமைப்பின் பேச்சுவார்த்தை தோல்வியுற்று கூட்டம் முற்றுப்பெற்றது. அதன் பின்பு தமிழ் விடுதலைக் கூட்டமைப்புக்காரர்கள் முஸ்லிம்களுடனும் தலைவருடனும் வெறுப்புடன் நடந்துகொண்டனர். இவ்வாறு தலைவரின் அரசியல் செயற்பாட்டை மேற்கொள்ளும்போது தலைவரின் வீட்டுக்கு மோட்டார் சைக்கிளில் ஒருவர் வருவதும் போவதுமாகவிருந்தார். அவர்தான் மர்ஹூம் மருதூர்கனி என்பதை பின்னர் அறிந்தேன்.

 

 

1982 கால நடுப்பகுதி என நினைக்கிறேன் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியுடனான முரண்பாட்டுக்குப் பின்னர் தான் முஸ்லிம்களின் அரசியல் நிர்வாக உரிமைகளை பெற்றுக்கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக தனியான அரசியல் பயணத்தை ஆரம்பிக்க முஸ்லிம்களுக்கென்று தனியான அரசியல் கட்சியொன்றினை உருவாக்க வேண்டும் என்று முடிவெடுத்திருப்பார் என நம்புகின்றேன்.

 

 

எதிர்பாராதவிதமாக ஒருநாள் தலைவரும் மனைவி பேரியல் அஷ்ரஃப் அவர்களும் எனது தந்தையையும் அமீர் அலி காக்காவையும் சந்திக்க வந்தனர். அன்று தலைவரின் வீட்டில் நடந்த கலந்துரையாடலில் தமிழர் விடுதலைக் கூட்டணியின் பேச்சுவார்த்தை பற்றியும் ‘அவர்களுடன் இனி பயணிக்க முடியாது காக்கா எமக்கோ எம்மக்களுக்கோ எவ்விதமான பிரயோசனமுமில்லை’ என்று கூறினார்.

 

 

எனது வாப்பாவும் ஏற்றுக்கொண்டார். வாப்பா சொன்னார் ‘தம்பி அது நல்ல முடிவு நம்மட சமூகத்துக்கு ருNP அல்லது ளுடுகுP தான் பொருத்தமானது’ என்றார். அதற்கு தலைவர் அவர்கள் ‘இல்ல காக்காஇ நான் முஸ்லிம் கட்சி ஆரம்பிக்கப்போகிறேன்இ நீங்க எனக்கு உதவி செய்யனும்’ என்றார். வாப்பா சொன்னார் ‘இந்த நாட்டுல அதிலும் கல்முனை மக்கள் இதனை ஆதரிக்கமாட்டாங்க ஏன்டா வியாபாரம்இ வர்த்தக தொடர்புடையவர்கள் பெரும்பான்மைக் கட்சிகளுக்கு வாக்களித்துப் பழக்கப்பட்டவர்கள் தம்பி.

 

எனக்கு ஆச நீ எம்பியாகனும் அதற்கு லேசான வழி ருNP யோ ளுடுகுP யோ அதுபற்றி சிந்தீங்க. நான் பள்ளிவாசல் தலைவர் என்ற வகையில் இந்த மக்களின் மனோ நிலையை நன்றாகத் தெரிந்தவன் தனிக்கட்சி வெற்றி பெறாது கஷ்டம் அது பற்றி யோசி’ என்றார். தலைவரின் தனிக்கட்சி விடயத்தில் எனது வாப்பா உடன்பாடில்லாமல் இருந்தார். ஆனால் அந்த நேரத்தில் இளைஞனாக இருந்த எனது அமீர் அலிக் காக்கா இடையில் குறுக்கறுத்து ‘இல்லை இல்லை தமிழர்களைப்போல் எங்களுக்கும் ஒரு கட்சி அவசியம்’ என்று கூறினார். அப்பொழுது தலைவருடைய பார்வை அமீர் அலிக்காக்காவின் பக்கம் திரும்பியது. அதன் பின் தலைவர் அமிர் அலி காக்கா மீது மிகவும் அன்பு செலுத்தினார்.

 

 

தலைவர் அடிக்கடி வீடு வருவதும் சந்திப்பதும் கதைப்பதுமாகவும இருந்தார்கள். இந்தக் கால கட்டத்தில்தான் தலைவர் அவர்கள் காத்தான்குடியில் தனிக்கட்சி ஆரம்பித்துள்ளார் என்பதை கேள்விப்பட்டேன். அதன் பின்பு அந்த வீதியில் அடிக்கடி சட்டத்தரணி சறூக் காரியப்பர்இ சட்டத்தரணி காலித் மர்ஹூம்களான சட்டத்தரணி மீராசாஹிப் (றிஸ்வி டாக்டரின் மாமினார்) மருதூர் கனி போன்றோர் பயணித்ததை கண்டேன்.

 

இவர்களும் இன்னும் சிலரும் அடிக்கடி தலைவரின் வீட்டில் கூடிக்கலைந்ததை கண்டேன். மேலும் முன்னாள் மாவட்ட நீதிபதி ஹூசைன் அவர்கள் தலைவரின் வீட்டுக்கும் எங்களது வீட்டுக்கும் அடிக்கடி வந்து போவார். மற்றும் முஸ்லிம் சமூக அரசியலைப் பற்றியும் பேசுவார்.

 

1983 ஜூலைக் கலவரத்தினால் கொடூரமாக தமிழ் மக்களுக்கு ஏற்பட்ட படுகொலை முஸ்லிம் மக்களுக்கும் கடும் கவலையை ஏற்படுத்தியது. நான் கல்முனை கார்மேல் பத்திமாவில் கல்விகற்றுக் கொண்டிருக்கும் போது பல தமிழ் மாணவர்கள் விடுதலை இயக்கத்தோடு இணைந்து கொண்டனர். வகுப்பறைகளில் போராட்டங்கள் பற்றியும் சிறுபான்மை இனங்களுக்கு ஏற்படும் அநீதிகள் பற்றியும் எங்களுடன் பகிர்ந்துகொண்டார்கள். இதனால் நாங்களும் கவலை அடைந்தோம்.

 

இதனால் நானும் சில முஸ்லிம் மாணவர்களும் டெலோ அமைப்பில் சேர்ந்து அவர்களின் அரசியல் வகுப்புக்களில் பாடசாலைக்குப் பின்புறமாக இருந்த மாந்தோட்டத்தில் பதட்டமான மனோநிலையில் பல வகுப்புக்களில் கலந்துகொண்டோம். இதில் இணைவதற்கு தமிழ் நண்பர் பிரேம் குமார்இ சிவகுமார் போன்றோர்கள் உதவி புரிந்தனர்.

 

 

அம்மன் கோயிலை சுற்றியிருந்த பகுதிகளில் இரவு நேரங்களில் தமிழ் சகோதரர்களுக்கு இராணுவப் பயிற்சி அளிப்பதனை கண்டேன். தலைவர் அவர்களும் நன்கு அறிந்திருந்தார். ஆனால் தலைவர் தமிழ் இளைஞர்களின் உணர்வுகளை மதித்திருந்ததோடு அவர்களை ஒரு போதும் காட்டிக்கொடுக்கவில்லை என்பதுடன் உதவியும் புரிந்தார்.

 

இக்காலப்பகுதியில் முஸ்லிம் இளைஞர்கள் எல்லா பிரதேசங்களிலும் தமிழ் இளைஞர்களோடு இணைந்து செயலாற்றினர். அந்த அளவுக்கு தமிழ் முஸ்லிம் உறவு இறுக்கமாகத் தொடங்கியது. இரு சமூக இளைஞர்களும் இணைந்து சிறுபான்மையினரின் உரிமைகளுக்காக பாடசாலைகளை மூடி ஹர்த்தால் அனுஷ்டிக்க ஆரம்பித்திருந்தார்கள்.

 

அதில் ஒன்றாக இலங்கையில் இஸ்ரேலின் மொசாட் பிரிவை ஜே.ஆர் அரசு ஆரம்பிக்க முடிவெடுத்த போது கிழக்கில் தமிழ்இ முஸ்லிம் இளைஞர்கள் இணைந்து ஹர்த்தால்இ ஆர்ப்பாட்டங்களை நடத்தினர். அத்தகையதொரு ஆர்ப்பாட்டம் நிந்தவூர் ஜூம்ஆப் பள்ளிவாசலில் நடைபெற்ற போது அதில் நிந்தவூரைச் சேர்ந்த அலியார் பாதுகாப்பு படையினரால் சுடப்பட்டார். இவ்வாறு தமிழ்இ முஸ்லிம் உறவு இறுக்கமடைந்தது.

 

 

1985 காலப்பகுதியில் திடீரென்று ஒருநாள் இரவு நேரம் உம்மா பதட்டத்துடன் வந்து சொன்னார் மாவடிப்பள்ளிக்கு போன வாப்பா வரவில்லைஇ காரைதீவில் ஏதோ குழப்பமாம் என்று கூறினார். நாங்கள் அச்சத்தோடு இருந்தோம். பின்பு வாப்பா ஒரு வழியாக தாமதித்து வீடு வந்து சேர்ந்தார்.

 

வாப்பா சொன்னார் காரைதீவு சந்தியில் ஏதோ வன்செயல் நடப்பதால் நான் பிரதான பாதையை விட்டு வயல் வழிப்பாதையாக வீடு வந்து சேர்ந்தேன் என்றார். சற்று நேரத்தில் காரைதீவு மாளிகைக்காடு பிரதேசத்தில் பெரும் குழப்பம் நடைபெறுவதாக கேள்விப்பட்டோம். மேலும் நாங்கள் இருந்த வீட்டுச் சூழலிலும் பதட்ட நிலை இருந்ததை உணர்ந்தோம். இந்த இடத்திலிருந்துதான் தலைவர் அஷ்ரஃபின் வாழ்வில் பெரும் மாற்றம் ஏற்படுகின்றது. (MET LAE))

 

‘தலைவர் எவ்வாறு அகதியானார்’

அடுத்து பதிவில் எதிர்பாருங்கள்………

Web Design by Srilanka Muslims Web Team